zachtere wereld

Ik had liever geen

haar op mijn tanden

of eelt op mijn ziel

maar mijn krassen

doen zo’n pijn!

Mag de wereld

alsjeblieft

wat zachter zijn? 

Wat ik zelf beschreef als burn-out, leidde me langs psycholoog, psychiater, EMDR-therapeut en opnieuw een psychiater, en leverde een ándere diagnose op:

PTSD

Praten lukte niet/soms/een beetje... Verhalen genoeg, maar tranen teveel en woorden tekort. Tot ik opnieuw begon te schrijven en gedichten, tekeningen en schilderijen uit mijn potloden en penselen stroomden.Ze vormden de basis van waaruit ik opnieuw leerde praten en voelen. 

Doorheen alle sh*t en trauma’s blijft de roze draad dezelfde: ik weiger om toe te geven aan de ‘dark side’. Ik zal zelf mijn cookies wel bakken; en thee zetten; en onder een dekentje kruipen... tot ik de harde wereld weer aan kan. Maar tegelijkertijd blijf ik geloven dat er een bétere, zachtere wereld bestaat.

Aan de hand van mijn kunst neem ik je mee; onderweg, door het donker, naar het licht.

05812556-962A-4479-9C5F-4DE6D551D2C5.png