Blog, Gedichten, Schilderijen, Tekeningen
Veerle Roos
Ze volgde als kind al kunstacademie, schreef zodra ze kon schrijven gedichten, maar stopte daar mee eens ze volwassen werd. Rond 2017 pikte ze de draad weer op en sinds 2023 geeft ze als vrijwilliger schrijf- en creatieve workshops in en rond Mechelen. Met het initiatief ZachtereWereld.com biedt ze een platform aan andere artiesten om met hun kunst naar buiten te treden.
"Enkele jaren geleden ging ik in therapie, en ontdekte dat dat moeilijker is dan het lijkt. Praten lukte niet/soms/een beetje... Verhalen genoeg, maar tranen teveel en woorden tekort. Tot ik opnieuw begon te schrijven en tekenen: gedichten, tekeningen en schilderijen stroomden uit mijn potloden en penselen en vormden de basis van waaruit ik opnieuw leerde praten en voelen.
Doorheen alle sh*t en trauma’s blijft de roze draad dezelfde: ik weiger om toe te geven aan de ‘dark side’. Ik zal zelf mijn cookies wel bakken; en thee zetten; en onder een dekentje kruipen...
Sindsdien heb ik gemerkt dat ik niet de enige ben die schrijven en creativiteit inzet om een herstelproces te ondersteunen."
WDYM
What do you mean
Er komt geen antwoord?
Wat had je dan verwacht?
Vanalles:
Agressie
Verontwaardiging
Woede
Onbegrip
Zelfs dat
blijkt teveel
Stiekem
hoopte ik
minstens
drie woorden:
Het spijt me.
What do you mean,
Er komt niets?
Dan nog liever
de ontploffing,
de klets op mijn oren:
'Dan weet ge tenminste
waarom ge schreeuwt'
Hoop
Ik heb gewoond
in de diepte van de nacht
waar de dood leeft
en de hoop beeft
Ik had geen idee
hoe donker het was geweest
tot een sprankeltje licht
door de wolken zeefde
en hoop tot leven bracht
Grenzeloos
Dit is wat ik doe
Ik zie graag
Oneindig
Onuitputtelijk
Neem maar alle ruimte
Ik heb niets nodig
Ik stel geen grenzen
Ik stel geen vragen
Ik stel geen eisen
Of toch, ééntje:
Zie mij graag!
Poetry
Don’t read my lines and think you know me: you’re just drowning in the undertow of the same ocean on which white sandy beach I am currently taking my leave.
Brievenbus
Ik kijk in de lege brievenbus,
en hoop.
6 weken geleden
schreef ik een brief
met grenzen
en wensen
met openheid
en duidelijkheid
met gedachten
en gedichten.
Ik kijk in de lege brievenbus
en leg me er bij neer.
Misschien was het
te begrensd
te open
te duidelijik
te laat
te weinig
te veel.
Ik kijk in de lege brievenbus,
nog één keer,
om het af te leren.
naar het licht
Lighthouse
Denken dat je in cirkels draait,
en toch vooruitgang maken.
Beklim de trappen maar
op jouw tempo.
Voel.
De zwaarte in jouw benen
het vechten van je hartslag
het zwoegen van je adem
Stap na stap na stap.
Telkens weer rond.
Even stil staan.
Naar boven en beneden
strekken spiralen zich uit
richting de hemel en de hel
En weer verder.
Stap na stap na stap
telkens weer rond
tot je niet meer verder kan
Het ijle van de lucht
nestelt zich in je hoofd
je oren vullen zich
met het zingen van de golven
je ogen wennen
aan het wazige licht
van een waterige zon
in duet met zachte wolken
Lighthouse
Wandeling
Adem in - Adem uit
Zuurstof in - Stikstof uit
Groen in - Grijs uit
Rust in - Spanning uit
Bos in - Wereld uit
Tired
Are you tired
hearing
about violence,
displacement,
genocide?
I get it
I'm tired
of screaming it
into deaf ears
wondering
why I'm still talking
I'm tired
of screaming it
for all those
who lost their voice
their spark
and their will to live
door het donker
Hier
lig ik
met naakte armen die
hunkeren naar een dekentje
dat onbereikbaar is zolang ik
er bovenop blijf liggen
met naakte gedachten die
hunkeren naar troost
die onbereikbaar is zolang de woorden
verlamd liggen in mijn mond
lig ik
ontmanteld,
te zijn
Verlangen
Ik verlang naar een wereld,
waar volken gewoon mens mogen zijn,
waar kleurrijke vliegers opstijgen,
waar men lichten ontsteekt,
waar bullebakken zwijgen
en enkel zachtheid spreekt.
Wie ben jij?
Wat ik niet ben
Ik ben geen man
Ik ben geen LGBTQ+
Ik ben geen mens met een donkere huidskleur
Ik ben geen kind
Ik ben niet dood
Ik ben geen leraar
Ik ben geen leerling
Ik ben geen tovenaar
Ik ben geen wetenschapper
Ik ben geen gelovige
Ik ben niet kerngezond
Ik ben niet doodziek
Ik ben geen dokter
Ik ben geen advocaat
Ik ben geen bakker
Ik ben geen garagist
Ik ben geen buschauffeur
Ik ben geen betoger
Ik ben geen redder
Ik ben geen soldaat
Ik ben niet tegen
mannen, LGBTQ+, mensen met een donkere huidskleur, kinderen, leraars, leerlingen, tovenaars, wetenschappers, gelovigen, gezonden, zieken, dokters, advocaten, bakkers, garagisten, buschauffeurs, betogers, redders
Men ontdekt zichzelf door te kijken naar wat men niet is.
(Geïnspireerd door de quote van Paul Auster "We find ourselves only by looking to what we're not")
naar het licht
Zoals…
Zoals het pad moeizaam
bergop klimt door
een deken van roodoranje
knisperingen op een bed van
zwarte zompige grond
en dan terugkijkt
Zoals het kille dal
het meer verdampt
als een warm bad
en het bos toch huivert
Zoals het roze dekentje
de kou omzwachtelt
en het kind met
letterkoekjes
schaterlacht
zo
omhelst poëzie!
