Blog, Gedichten, Schilderijen, Tekeningen
Veerle Roos
Ze volgde als kind al kunstacademie, schreef zodra ze kon schrijven gedichten, maar stopte daar mee eens ze volwassen werd. Rond 2017 pikte ze de draad weer op en sinds 2023 geeft ze als vrijwilliger schrijf- en creatieve workshops in en rond Mechelen. Met het initiatief ZachtereWereld.com biedt ze een platform aan andere artiesten om met hun kunst naar buiten te treden.
"Enkele jaren geleden ging ik in therapie, en ontdekte dat dat moeilijker is dan het lijkt. Praten lukte niet/soms/een beetje... Verhalen genoeg, maar tranen teveel en woorden tekort. Tot ik opnieuw begon te schrijven en tekenen: gedichten, tekeningen en schilderijen stroomden uit mijn potloden en penselen en vormden de basis van waaruit ik opnieuw leerde praten en voelen.
Doorheen alle sh*t en trauma’s blijft de roze draad dezelfde: ik weiger om toe te geven aan de ‘dark side’. Ik zal zelf mijn cookies wel bakken; en thee zetten; en onder een dekentje kruipen...
Sindsdien heb ik gemerkt dat ik niet de enige ben die schrijven en creativiteit inzet om een herstelproces te ondersteunen."
Onderweg
Geen plan
Voor het eerst
in mijn leven
heb ik geen plan
Ik deed niets anders dan
nadenken
bespeuren
inschatten
informeren
plannen
twijfelen
bijsturen
Dat
ben ik
niet meer
De nieuwe ik
is onderweg
Ze wacht nog even
op het vervellen
van de kinddelen
die nog moeten helen
Wat
Wie
Hoe
Waar
Wanneer?
Dat
weet ik niet
Voor het eerst
in mijn leven
heb ik geen plan
Onderweg
Fragments
On the inside
I am broken
Time after time
I get smashed
into fragments
Every time
I fall apart
I pick myself up
And some days
I even get to decide
what to make of myself
Onderweg
Muziek
Muziek als medicijn.
Hetzij luidruchtig en uitbundig op blote voeten dansend waar bomen groeien en roze bloemen bloeien, terwijl de noten tuimelen in het groene gras, tot het bloed in mijn oren fonkelt op het ritme van de aarde,
hetzij in een donkere kamer, weggedoken met een koptelefoon, mijn wonden likkend onder een warm dekentje in een zacht bed met naast mij een zwarte hond die natte kusjes geeft, tot de sterren opnieuw schitteren in de nacht en het kind in mij naar huis huppelt, haar tong uitstekend naar de man met de zeis.
Onderweg
Kan
een kan
vol
barsten
raakt niet gevuld
kan niet schenken
tijd heelt
geen BARST
maar leert dat liefde
de leegte
tussen de scherven
kan
vullen
Onderweg
In therapie
Ik kan mijn ruwste wonden tonen
en zeggen wat er pijn doet
tegen wildvreemden
maar niet
tegen zij die dicht bij mij staan
want dáár
doet het pijn
Onderweg
Spoorzoeken
Zoals twee sporen elkaar
altijd en overal aan de
horizon lijken te vinden
Zoals de wildste bloemen
langs de meest wezenloze
wegbermen lijken te staan
Zoals het loket onbemand
en het perron leeg
Zo wijk ik af van mijn pad
en kom terecht bij de "Lost & found"
Onderweg
To-Do
Ik reduceer
de to-do tot
niets
behalve
zijn - slapen - ademen
eten - drinken - ademen
blijven - ademen
schrijven - ademen
dat kan ik
- net -
Meer
moet het
- voorlopig -
niet zijn
Onderweg
Rots
Hij
die van alle mensen
het langst
in mijn leven is
Die dwars
door alle ellende
bij mij
gebleven is
Door alle stormen heen
zonder belofte
op papier
Terwijl mijn gehavende ik
voor alles
op de vlucht slaat
Blijft hij
'gewoon'
hier
Onderweg
Nuts
Ik heb genoeg
peanuts
om hen op een dwaalspoor te zetten
en weg te leiden
van
waar ik liever niet
over praat
Maar dan zou ik
vooral mezelf
voor aap houden
Dus
haal ik toch maar
de harde noten boven
zodat ik ze niet alleen
hoef te kraken
Onderweg
Spiegelen
9de prijs in de Kronkelwedstrijd 2021 van vzw Uilenspiegel.
Aan de buitenkant
spiegelen
wat ik wilde zijn
doortastend
scherp
succesvol
schijnbaar moeiteloos
alle ballen in de lucht
maar ik weet niet meer
wie dat is
want
daar binnenin
die veilige muren
ver weggestopt
voor voelen
in een fort van ratio
dat is niet
wie ik wil zijn
naar het licht
Kust
In mijn schoen een half duinlandschap
Zou ik hem tegen mijn oorschelp zetten en zien
of ik het hoor ruisen?
Op mijn tafel de buit van een
middagje brandingslenteren
In mijn haar een lichte golfslag
In mijn hart alle tinten zee
Op mijn lippen proef ik nog even de rust
Onderweg
Kust-rust
Ik trok naar de kust
op zoek naar een fris hoofd
en een beetje rust
"Hier mag je struinen"
Ik laat mijn voetsporen en zorgen
achter in de duinen
Ik laat mijn gedachten waaien
zodat ze niet langer
in rondjes draaien
De woelige zee
neemt mijn bewolkte gemoed
met de golfslag mee
Het strand leek er alleen voor mij
Voor de duur van een wandeling
ademde ik weer vrij
