naar het licht

Ik kus mijn beide handen

voor het geluk dat behalve draken,

ook lichtbakens mijn pad hebben gekruist:

mensen die mijn wereld lichter kleurden,

mij liefde en hoop gaven

en van mij een beter mens maakten.

Grootmoeder

Het huis in de zon in een tuin vol met rozen en zij, als orgelpunt, er middenin

Een huis in de zon

in een tuin vol met rozen

en zij, als orgelpunt,

er middenin


Als ik haar deur open

valt het doek

over de wereld achter mij


Ik hoef niet eens te zeggen

dat het mijn dag niet is

of met één gklimlach

veegt ze mijn lei weer schoon


Ze lijkt fragiel

maar draagt me moeiteloos

 op haar vleugels


Onder het gestage getik

van de wandklok

lijkt de tijd hier

stil te staan

en kan ik op adem komen


Het huis staat er nog steeds


Elke zomer bloeien de rozen

en de klok

telt nog trouw 

elke seconde


De vrouw

is verdwenen

en nam de magie

met zich mee


Maar in de thuis 

die ik zelf bouw

vind ik haar terug

in de glimlach van mijn kind


Tegengif

Voor de donkere dreigende nacht ...

tegengif

voor de donkere

dreigende

nacht

alles wat

zacht

en licht

en warm is

het is nooit nacht gebleven

er komt altijd weer een ochtend

Moederen 2

Ik wist hoe het niet moest

Ik wist

hoe het niet moest


Ik wist niet

hoe het wel moest


Dus deed ik vooral

wat ik wist


Maar ik wist niets

dan wat ik las

in boeken en boekjes


Zo vaak

wist ik het niét

en deed ik maar wat


Of het genoeg was?


Dat weten alleen

zij

waarover ik moederde

05812556-962A-4479-9C5F-4DE6D551D2C5.png