naar het licht

_edited.jpg

Grootmoeder

Een huis in de zon

in een tuin vol met rozen

en zij, als orgelpunt,

er middenin


Als ik haar deur open

valt het doek

over de wereld achter mij


Ik hoef niet eens te zeggen

dat het mijn dag niet is

of met één gklimlach

veegt ze mijn lei weer schoon


Ze lijkt fragiel

maar draagt me moeiteloos

 op haar vleugels


Onder het gestage getik

van de wandklok

lijkt de tijd hier

stil te staan

en kan ik op adem komen


Het huis staat er nog steeds


Elke zomer bloeien de rozen

en de klok

telt nog trouw 

elke seconde


De vrouw

is verdwenen

en nam de magie

met zich mee


Maar in de thuis 

die ik zelf bouw

vind ik haar terug

in de glimlach van mijn kind


05812556-962A-4479-9C5F-4DE6D551D2C5.png