top of page
Phoenix Firebird
Schrijven als therapie

Ik krijg het niet gezegd

dus schrijf en teken ik

tot al de krassen op mijn ziel

bedekt zijn

Death by 1.000 cuts

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Ik werd


Bedreigd

Geklopt

Geschopt

Geslagen

Geduwd

Gekwetst

Gegooid

Gesleurd

Gekneusd

Gebroken

Genegeerd

Gekleineerd

Geterroriseerd

Getraumatiseerd

Uitgescholden

Onderdrukt

Verwaarloosd

Verwond

Verlaten

Vernederd

Verkracht

Aangerand

Aangevallen

en 

Verraden


Dat alles

tussen 

te veel en ontelbaar


(I survived)


Mijn leven werd ondraaglijk

het kroop onder mijn huid


Mijn spirit hield het voor bekeken

knipte dan het licht maar uit


Komt nog wel es kijken

vanachter het gordijn

kruipt dan terug onder het deken

wil hier eigenlijk niet zijn

Het meisje en het monster

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Ruw ontwaken

en weten

dat het

maar een droom was


over de tijd

dat ze een meisje was

en het monster

niet onder 

het bed zat

maar ernaast


over

de aanraking

die vederlicht

maar ongewenst

was


en

dat ze zich niet

uit de armen van Morpheus

kon bevrijden

om ook maar iets

te doen.


Het monster:

dat overdag

opnieuw in zijn vermomming kroop

van doodgewone jongen.


Het voorval

dat

verdween

in haar hoofd

tussen de slaapdronken

(gevoerde?)

watten

Verraad

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Het is gemakkelijk

Een vreemde te haten


Tot iemand dichtbij

Een vreemde blijkt te zijn


Wanneer

decennia van herinneringen

Donker kleuren


Dan is het vooral gemakkelijk

Jezelf te haten

Omdat je niet zag

Wat een vreemde

Die bekende wel was

Beschadigd

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Sommige dagen

schuren de littekens

op mijn ziel


Sommige dagen

zie ik door de bomen

weer de zon


Sommige dagen

bijten de naden

van half verdoofde pijn


Sommige dagen

vraag ik me af

“Word ik ooit weer heel?”

Gehavend

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Het was de laatste klap

die me kraakte


Het warme nest

dat ik gevonden had

werd bewoond

door een roofdier

in schapenvacht

en

bleek een slachtbank

der onschuld


Mijn herstelde zelf

brak

langs oude barsten

in ontelbare stukken


Dag na dag

schraap ik

mijn scherven

bij elkaar

en lijm ze met

hervonden woorden

tot een verhaal

waarlangs ik

de diepte

ontvlucht

Verliezen

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

de wanhoop 

van niet te kunnen 

ongedaan maken 

dat het ook was 

dat je verkeerd deed


alles en iedereen 

waar je van houdt 

waar je aan vast houdt 

waar je in gelooft


in één klap 

ondersteboven 

binnenstebuiten 

niets meer wat het was

De klok terug zetten

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Herinneringen

aan onschuld

voor altijd vertekend, door één mens 


Vanuit de rollercoaster 

van razernij en verdriet 

moest ik razendsnel schakelen


en zacht de schouders zetten 

onder het helen en herstellen 

van het liefste dat ik lief heb


nog liever rukte ik zelf 

mijn hart uit mijn lijf

als dat de klok zou terugdraaien

 

maar ik kan het beter houden 

om te houden... van wat blijft: 

de liefste(n) die ik lief heb

Onuitgesproken

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Een geliefde afschermen

voor jouw pijn

is een zwaarddans

die zich afspeelt

op het snijpunt

tussen niet vragen

en niet vertellen


Achter het onzichtbare schild

van onuitgesproken gedachten

wijken de parallelle wegen

van ratio en gevoel

geen duimbreed

en voegen

weggeslikte tranen zich samen

tot een kolkende rivier

die je

uit elkaar

drijft

Uitwissen

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

hoeveel 

zou ik ongedaan maken 

om zijn daden uit te wissen


ALLES


maar net zo min 

als dat ik mijn eigen wonden

kan wegnemen, 

kan ik die van een ander

 ongedaan maken 

we moeten allen verder 

gekwetst en beschadigd


hoe ondraaglijk ook 

de gedachte 

dat iemand hen dezelfde pijn 

bezorgde als die 

die mij ooit zó uitholde 

dat er slechts een huls overbleef

Verward

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Terwijl je me knuffelt

overstroomt

mijn verdriet

 

begraaf ik

mijn hoofd

op je schouder

zodat je mijn tranen

niet ziet


Hoe lang

hou je vol

dat ik vast zit

in mijn hoofd


hoe vaak

kan ik vragen

dat je

vergeeft


dat mijn hart

van je houdt

maar mijn lijf

soms

voor je beeft

Verlies

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Nog liever

verlies ik je

omdat je verlangt

naar wat

ik niet geven kan


Nog liever

verlies ik je

dan je te tonen

wat ik kwijt raakte


Nog liever

verlies ik je

dan je over te leveren

aan het voelen

van mijn pijn


Maar - nog - liever

verlies - ik - je - niet

Terug bij jou

1870107E-2D3C-4E78-928D-174425AF420C.png

Mijn huid

omwikkelt mij

als een landschap

van trauma


Verken voorzichtig

tot wanneer mijn

triggers

opflakkeren

als wildvuur

en mijn huid brandt

alsof deze handen

niet de jouwe zijn


Voel je

of ik nog hier ben?


Leen mij

je armen

en breng me

in veiligheid

terug bij jou...

bottom of page