Schrijven als therapie
Ik krijg het niet gezegd
dus schrijf en teken ik
tot al de krassen op mijn ziel
bedekt zijn
Herstel
Onderweg
Het is een route zonder
eindpunt, ik ben altijd
onderweg
Ik weet waar ik heen
wil, maar de weg is
lang en zwalpt langs ravijnen,
rivieren en grachten,
Flashbacks
en herinneringen aan donkere nachten
Jarenlang vermeed
ik ze en verspeelde mijn krachten
Maar met elke struikelsteen die ik
uit de weg ruim, kom ik dichter bij
verzachten
Geen plan
Onderweg
Voor het eerst
in mijn leven
heb ik geen plan
Ik deed niets anders dan
nadenken
bespeuren
inschatten
informeren
plannen
twijfelen
bijsturen
Dat
ben ik
niet meer
De nieuwe ik
is onderweg
Ze wacht nog even
op het vervellen
van de kinddelen
die nog moeten helen
Wat
Wie
Hoe
Waar
Wanneer?
Dat
weet ik niet
Voor het eerst
in mijn leven
heb ik geen plan
In therapie
Onderweg
Ik kan mijn ruwste wonden tonen
en zeggen wat er pijn doet
tegen wildvreemden
maar niet
tegen zij die dicht bij mij staan
want dáár
doet het pijn
Nuts
Onderweg
Ik heb genoeg
peanuts
om hen op een dwaalspoor te zetten
en weg te leiden
van
waar ik liever niet
over praat
Maar dan zou ik
vooral mezelf
voor aap houden
Dus
haal ik toch maar
de harde noten boven
zodat ik ze niet alleen
hoef te kraken
Fragments
Onderweg
On the inside
I am broken
Time after time
I get smashed
into fragments
Every time
I fall apart
I pick myself up
And some days
I even get to decide
what to make of myself
Spoorzoeken
Onderweg
Zoals twee sporen elkaar
altijd en overal aan de
horizon lijken te vinden
Zoals de wildste bloemen
langs de meest wezenloze
wegbermen lijken te staan
Zoals het loket onbemand
en het perron leeg
Zo wijk ik af van mijn pad
en kom terecht bij de "Lost & found"
Spiegelen
Onderweg
9de prijs in de Kronkelwedstrijd 2021 van vzw Uilenspiegel.
Aan de buitenkant
spiegelen
wat ik wilde zijn
doortastend
scherp
succesvol
schijnbaar moeiteloos
alle ballen in de lucht
maar ik weet niet meer
wie dat is
want
daar binnenin
die veilige muren
ver weggestopt
voor voelen
in een fort van ratio
dat is niet
wie ik wil zijn
Muziek
Onderweg
Muziek als medicijn.
Hetzij luidruchtig en uitbundig op blote voeten dansend waar bomen groeien en roze bloemen bloeien, terwijl de noten tuimelen in het groene gras, tot het bloed in mijn oren fonkelt op het ritme van de aarde,
hetzij in een donkere kamer, weggedoken met een koptelefoon, mijn wonden likkend onder een warm dekentje in een zacht bed met naast mij een zwarte hond die natte kusjes geeft, tot de sterren opnieuw schitteren in de nacht en het kind in mij naar huis huppelt, haar tong uitstekend naar de man met de zeis.
To-Do
Onderweg
Ik reduceer
de to-do tot
niets
behalve
zijn - slapen - ademen
eten - drinken - ademen
blijven - ademen
schrijven - ademen
dat kan ik
- net -
Meer
moet het
- voorlopig -
niet zijn
Kust
naar het licht
In mijn schoen een half duinlandschap
Zou ik hem tegen mijn oorschelp zetten en zien
of ik het hoor ruisen?
Op mijn tafel de buit van een
middagje brandingslenteren
In mijn haar een lichte golfslag
In mijn hart alle tinten zee
Op mijn lippen proef ik nog even de rust
Kan
Onderweg
een kan
vol
barsten
raakt niet gevuld
kan niet schenken
tijd heelt
geen BARST
maar leert dat liefde
de leegte
tussen de scherven
kan
vullen
Rots
Onderweg
Hij
die van alle mensen
het langst
in mijn leven is
Die dwars
door alle ellende
bij mij
gebleven is
Door alle stormen heen
zonder belofte
op papier
Terwijl mijn gehavende ik
voor alles
op de vlucht slaat
Blijft hij
'gewoon'
hier