Schrijven als therapie
Ik krijg het niet gezegd
dus schrijf en teken ik
tot al de krassen op mijn ziel
bedekt zijn
de PAK
heksen kwellen
als ze naaktheid bestellen
blikken priemen
kwetsen en striemen
de honende lach:
dit is niet je dag
wij proppen je vol
maken je buik volledig bol
wij toasten je hersenpan
er is niets dat je weigeren kan
wees onze marionet
of verga in je bed.
*Dit is een uitroep naar een zachtere wereld, waar geen onrechtmatig gebruik van de PAK meer voorkomt.
Alleen
Ik was niet alleen
We kregen er alle drie
van langs
Ik was niet alleen
We waren alle drie
machteloos
Ik was niet alleen
We stonden er alle drie
alleen voor
Firewall
Gebeurtenissen
verstopt
achter een firewall
Je loopt
nog liever
door vuur
dan ze te herinneren
Tot je
aan de andere kant
terecht komt
en er geen
weg terug
meer is
behalve
door het donker
Held
Terwijl hij elders
rondfladderde
barstte haar woede
over ons los
Het voetstuk
waarop ik hem had geplaatst
brokkelde af
toen hij neerkeek
op het vogeltje
met kapotte vleugels
Opgehemeld
voor wat hij niet deed
tuimelde hij zo diep
dat ik hem niet meer zag
en achterbleef
op zijn puinhoop
Stuk
Hoe leer je
VERTROUWEN
wanneer
degene die het meest
van jou moest houden
dat niet kon
wanneer diegene
die het meest
van je moest houden
zo stuk was
dat ze je brak?
Braaf genoeg
Ik zal braaf zijn
huilde ze bang!
Ze probeerde het wel,
braaf te zijn
Maar het lukte het haar nooit
om braaf genoég te zijn
Braaf genoeg
om geen woede-uitbarsting te veroorzaken
Braaf genoeg
om géén klop te krijgen...
Braaf genoeg om te weten
dat ze maar beter kon zwijgen
Braaf genoeg om te weten
dat ze beter niet kon vragen
wat het wilde zeggen
als ze
De nagel van mijn doodskist
werd genoemd
Veilige handen
De handen van een moeder
als symbool voor
de veiligste plaats ter wereld
behalve voor hen
Dezelfde handen
die 's avonds
een kruisje op hun voorhoofd zetten,
sloegen er overdag
op los
De handen van een moeder
als symbool voor
de veiligste plaats ter wereld
behalve voor haar grote zus
toen ze met de rug
tegen de muur
een mes tegen haar keel
geduwd kreeg
De handen van een moeder
als symbool voor
de veiligste plaats ter wereld
behalve voor haar grote broer
toen ze zijn hoofd
tegen de muur sloegen
De handen van een moeder
als symbool voor
de veiligste plaats ter wereld
behalve voor haar:
Dat éne ogenblik
waren ze de
'op één na gevaarlijkste'
De gevaarlijkste plaats
kon ze zien
die lag daar beneden
voorbij de boze handen
voorbij de grijze dakgoot
voorbij de meters
tussen het zolderraam
en de straatstenen
Zolderraam
Hoe ver
hing ik echt
uit het raam?
Hoe dicht
stond het stoute kind
bij de dood?
Was ik gevallen
als ik
had los gelaten?
Hadden mijn broer en zus
mij kunnen opvangen
daar beneden?
Of waren ze voor niets
de trap afgelopen
en was mijn kop
op de straat
geëindigd
als krantenkop?
Zonnetje
Het kind
dat altijd lacht
een zonnetje
waarvan niemand zag
dat het alsof was
Niemand
die dwars
doorheen haar ogen
het gekwetste kind zag
dat maar één ding
verlangde:
HOU VAN MIJ
hou genoeg van mij
om de waarheid te zien
hou genoeg van mij
om niet op mij te kloppen
hou genoeg van mij
om niet tegen mij te brullen
hou genoeg van mij
om mij niet in de steek te laten
hou genoeg van mij
om mij te beschermen
tegen zij die er niet toe in staat zijn
Loekie
Wanneer ik onverwacht
in een herinnering
gegooid word
die ik liever bleef vergeten
sta ik
niet meer
in mijn keuken
groenten te snijden
Maar bibberend
op kousenvoeten
op het grauwe tapijt
van mijn kindertijd
naast stukgekauwde
schoenen en meubelpoten
ongerust te wachten
op een ondeugend teckeltje
dat nooit meer
het hoekje om komt gelopen
omdat het levenloos
tegen een muurtje geschopt ligt
Geen held
Het was gemakkelijk
een held te zijn
in de ogen
van het kleine meisje
Hij hoefde alleen maar
niet op haar te kloppen
niet tegen haar te brullen
en haar af en toe
mee te nemen uit de hel
Het kleine meisje
wist later pas
de man
die telkens weer
-nadat hij nachten lang
ruzie maakte met zijn vrouw-
het huis uitvluchtte
en zijn kinderen dagen lang
bij haar achterliet
in het geweld:
Hij was geen held
Monsterlijk
Hoe de man
die onnoemelijke dingen
met haar deed
sprak over psychologie
en valse herinneringen
en zo met voorbedachtheid
haar woorden hun kracht ontnam;
zodat ze niet over haar lippen durfden,
in haar hoofd rondjes bleven draaien
en haar jeugd aan scherven maalden!
Tot ze de dag van zijn ontmaskering
over elkaar en haar lippen rolden
en de illusie van geluk
aan flarden sneden