Hoe kan ik me 

veilig voelen

in dit lichaam

als een huis

waarvan de deur

werd ingetrapt?

Wacht je op mij,

zolang de poort op slot is

en mijn lichaam

een vesting lijkt

die niet meer

te veroveren valt?

kapot

stuk

beschadigd

gebroken

versplinterd

uitééngerafeld

het kost zoveel moeite:

doen alsof ik heel ben

ik krijg mezelf

niet meer bijeen gepuzzeld

bijeengehouden

door smurrie en wilskracht

ineenzakkend

wanneer niemand kijkt

ik ben zo moe van doen alsof

ik er ben

dag na dag

raap ik mezelf bijeen

het kind in mij onherstelbaar

ikzelf onvindbaar

Ik was

Te klein

Te stil

Te traag

Te bang

Te dromerig

Ik had

geen haar

op mijn tanden

Ik haalde

het bloed

van onder

haar nagels

De nacht

was van mij

Met mijn duim

in mijn mond,

een zacht doekje

tussen vinger en neus

en mijn ogen gesloten

was ik veilig,

werd ik gered!

Dan was ik

Sterk genoeg

Luid genoeg

Snel genoeg

Moedig genoeg

Mocht ik

zacht zijn

en dromen

Tot het

weer licht werd

en niemand zag

wie ik kon zijn