Chapter onderweg_edited.jpg

Onderweg

_edited.jpg

Solitude

De aantrekking

om af te dalen

langs een weggetje

zo steil

dat er geen weg terug is


Zo ver en diep

dat er alleen nog

eenzaamheid is


Waar tijd

gemeten wordt

door de ene voet

voor de andere


Waar niets moet

niets nodig is

behalve

nog

een stap zetten


richting

gifblauwe wateren


waar een schuilplaats wacht

onder een roerloze spiegel

met de tijdloze schoonheid

van vergankelijk bos


Daar zitten

aan de afgrond

met niets

dan de grond

die je botten verkleumt


Het ritme

van de spanning 

die door je hoofd

suist

vertraagt


Diep in

en langzaam uit

vult de rust je longen


Tot je de kracht vindt

de rug te keren

naar de verleiding

van het grote niets


En de weg

te veroveren

omhoog

terug

naar het leven