Chapter onderweg_edited.jpg

Onderweg

_edited.jpg

Kapot

De helft

van ons leven:

zo lang al

zie jij me graag


Je begint nog steeds zinnen

die ik blindelings kan afmaken


Ik zeg nog steeds

wat jij in gedachten hebt


Je zag in mij

wat ik zelf niet eens wist


En toch ben ik zo kapot

dat ik niet sterk genoeg ben

de ketens van mijn verleden

los te wrikken

en mij volledig te geven


Zoveel verraad draag ik mee

dat het kleeft

in mijn neusgaten

dat het leeft

onder mijn huid

dat het knijpt

in mijn ingewanden


Dat wanneer ik even niet oplet

mijn hele zijn

onder duikt

om er aan te ontsnappen