Gedichten

Onderweg

Oh meisje toch

Oh meisje toch


Wat voelt dit

diep

zwaar

heftig

echt


Wat je voelt

is niet nu


Wat je voelt

was ooit


Kijk eens om je heen

Zie je waar je bent?

Hoor je waar je bent?


Je bent hier

in het nu


Zie je

dat het veilig is?


Je werd

getriggerd


Wat je voelt

is een herinnering


Wat heb je nodig

om terug te keren

naar wat

Hier

Nu

en

Veilig

is?


Kan je diep in

en rustig

terug uit

ademen?


Je bent

volwassen:

troost je

het kleine bange meisje?


Neem je haar mee

naar het veilige

hier en nu?


Laat je haar

uithuilen?


Toon je haar

dat het 

voorbij is?


Toon je haar

dat ze niet meer

alleen is?


Toon je haar

dat ze niet meer

bang hoeft te zijn?

Getriggerd

Onderweg

Het was de laatste klap die me kraakte

Het was de laatste klap

die me kraakte


Het nest

dat ik gevonden had

werd bewoond

door een roofdier

in schapenvacht


De warme thuis

bleek een slachtbank

der onschuld


Mijn herstelde zelf

brak

langs oude barsten

in ontelbare stukken


Dag na dag

schraap ik

mijn scherven

bij elkaar

en lijm ze met

hervonden woorden

tot een verhaal

waarlangs ik

de diepte

ontvlucht

Gehavend

Onderweg

Sommige dagen schuren de littekens op mijn ziel

Sommige dagen

schuren de littekens

op mijn ziel


Sommige dagen

zie ik door de bomen

weer de zon


Sommige dagen

bijten de naden

van half verdoofde pijn


Sommige dagen

vraag ik me af

“Word ik ooit weer heel?”

Beschadigd

Onderweg

De trein geblokkeerd

Een trein op hol

Het rangeerstation overbelast 

Alle zijsporen bezet 

Wissels geblokkeerd

Wagons overbeladen

Rijtuigen ontspoord

Ritten vertraagd

Bestemming onbereikbaar

Het sein op rood

De deuren dicht

Aan de horizon verdwenen


Te laat

Uitgesteld

Afgeschaft


Op het verkeerde perron

wacht zij

Gedachtentrein

Onderweg

Zie je mij?

Zie je mij

en mijn broze huid?


Ben je voorzichtig

als je tegen me spreekt?

Hou je de boze woorden tegen?


Ik zie jou

en je harde kanten

en denk

dat je wollige woorden

gebruiken kan

Kwetsbaar

Onderweg

Wanneer elke bloemenweide waar je ooit vertoefde

Wanneer elke bloemenweide

waar je ooit verbleef

na verloop van tijd

een mijnenveld bleek te zijn


Dan blijf je liever zitten

op de puinhoop van je bestaan

dan nog een voet te zetten

op wat de hemel op aarde lijkt


Op het smeulende slagveld 

 van vrees en wanhoop 

verbergt de zwartgeblakerde grond

de belofte van een nieuw begin

Veldslag

Onderweg

Een KAN vol barsten

een kan

een kan vol

een kan vol barsten

een kan vol barsten raakt niet gevuld

een kan vol barsten kan niet schenken


tijd heelt

tijd heelt geen BARST

tijd heelt geen barst maar leert dat liefde

de leegte

tussen de scherven

kan vullen

Kan

Onderweg

Standing tall through life’s blows

Standing tall

through a  lifetime of  blows


determined

not to go down


and yet sinking deeper

with every breath


until I got so deep

I couldn’t tell

which was up or down

light or night

fight or flight


Monsters kept at bay

will not be scared away:


Pain

Fear

Anger

Sadness


are lurking from the shadows

to sneak up on you

and deliver their message


Defeating monsters 

means facing them


The only road away from them

runs right through them


So I roam the dusty roads,

travel the swamp

across wooden pathways


and find myself

between water and woods,

shadow and sunlight,

undergrowth and sky


In twitter silent

birdsong filled

solitude


I feel my pain

I fight my fears

I rage my anger

I cry my tears


and leave it all behind

This is where I heal my hurts

Onderweg

Rechtopstaand doorheen mokerslagen, vastbesloten niet neer te gaan

Rechtopstaand

doorheen mokerslagen


vastbesloten

niet NEER te gaan


en tegelijk met elke slag

verder zinken 


tot ik zo diep zat

dat ik niet meer zag


wat onder of boven was

licht of nacht

donker of dag


Monsters

op afstand gehouden

bleken niet verjaagd



Angst

Pijn

Woede

Verdriet


loeren vanuit de schaduw 


en besluipen je

om hun bagage te droppen



Om monsters te verslaan 

moet je ze onder ogen komen


de enige weg er vandaan

loopt er dwars doorheen


dus zwerf ik

langs stoffige wegen 

doorkruis het moeras

langs houten paden


en vind mezelf

tussen water en woud

schaduw en zonlicht

aarde en lucht


in twitter-stille

vogelzang gevulde 

eenzaamheid


voel ik mijn pijn

versla ik mijn angst

huil ik mijn tranen

raas ik mijn woede

en wandel er van weg

Hier heelt mijn pijn

Onderweg

Wie zou ik zijn?

Wie zou ik zijn

als ik niet dat kind was?

Wie zou ik zijn

als ik niet die klappen kreeg?


Zou mijn glimlach echt zijn

in plaats van gebeiteld

over een grimas van pijn?


Zouden mijn ogen zwijgen,

zouden ze stralen in de nacht?


Zou er verdriet zijn om te verstoppen

of zou ik iemand zijn die écht lacht?


Wie zou ik zijn als mijn wieg niet dáár stond?

Als de ooievaar mij ergens anders bracht?


Wie zou ze zijn 

als ze niet mijn kind was?

Ik maakte zoveel fouten!

Verdien ik dat ze me vergeeft?


Ook wanneer het leven 

je geen klappen geeft,

kan je zeggen

dat je hebt geleefd

Wat als?

Onderweg

Ik was een vogeltje; uit het nest gevallen

hij noemde mij

een klein

vogeltje


ik was uit het nest

gevallen

onder de voet

gelopen

met gebroken vleugels

achtergelaten


zelfs toen ik

helemaal

OPBRANDDE

ging ik door


er zit TROOST

in de gedachte

dat

uit je as verrijzen

vereist

dat je voorafgaand

door de VLAMMEN

wordt verteerd

Vuurvogel

Onderweg

Stappen of stil staan

Stappen of stil staan

Zwerven en dwalen 

Daarheen of terug

Bomen en schaduw

De zon op je rug


Geuren en klanken

Stilte of een lied

Alles verstoppen

Tot zelfs je verdriet


Morgen is beter

Al denk je van niet

Vertel jouw verhaal

Tot je weer licht ziet


PS:

Alleen gaat het niet!

Tot je weer licht ziet

Onderweg

If only I did not have a heart

If only I did not have a heart

so it wouldn't have to ache


But then again

without a heart

to love someone

or be loved


Where would I find

The strength to go on?

Tin Man

Onderweg

Leren we zeggen “Ik ben er voor jou”

Iemand die ziek is

wensen we

"Spoedig herstel"


Iemand die rouwt

wensen we

"Veel sterkte"


Tegen iemand

die zich slecht voelt

zeggen we

"Verzorg jezelf"


Kunnen we 

niet

beter dan dat?


Leren we zeggen

"Ik ben er voor jou"?

Sterker

Onderweg

Bewonder mij niet omdat ik sterk ben

Bewonder mij niet

omdat ik sterk ben

Ik koos niet voor wat mij overkwam


Veroordeel mij niet

omdat ik zwak ben

Ik koos niet voor voor wat mij overkwam


Wat je ziet

is niet wie ik ben


Maar het stukje

van mezelf

dat ik

op dit moment

kan tonen

Sterk

Onderweg

Aan de buitenkant spiegelen wie ik wil zijn

9de prijs in de Kronkelwedstrijd 2021 van vzw Uilenspiegel.



Aan de buitenkant

spiegelen

wat ik wilde zijn


doortastend

scherp

succesvol

schijnbaar moeiteloos

alle ballen in de lucht


maar ik weet niet meer

wie dat is


want

daar binnenin

die veilige muren

ver weggestopt

voor voelen

in een fort van ratio

dat is niet

wie ik wil zijn

Spiegelen

Onderweg

De aantrekking om af te dalen

De aantrekking

om af te dalen

langs een weggetje

zo steil

dat er geen weg terug is


Zo ver en diep

dat er alleen nog

eenzaamheid is


Waar tijd

gemeten wordt

door de ene voet

voor de andere


Waar niets moet

niets nodig is

behalve

nog

een stap zetten


richting

gifblauwe wateren


waar een schuilplaats wacht

onder een roerloze spiegel

met de tijdloze schoonheid

van vergankelijk bos


Daar zitten

aan de afgrond

met niets

dan de grond

die je botten verkleumt


Het ritme

van de spanning 

die door je hoofd

suist

vertraagt


Diep in

en langzaam uit

vult de rust je longen


Tot je de kracht vindt

de rug te keren

naar de verleiding

van het grote niets


En de weg

te veroveren

omhoog

terug

naar het leven

Solitude

Onderweg

Hij die van alle mensen het langst in mijn leven is

Hij

die van alle mensen

het langst

in mijn leven is


Die dwars

door alle ellende

bij mij

gebleven is


Door alle stormen heen

zonder belofte

op papier


Terwijl mijn gehavende ik

voor alles

op de vlucht slaat


Blijft hij

'gewoon'

hier

Rots

Onderweg

Ik ben niet dieper aan het zinken

Ik ben niet

dieper aan het zinken

ik wás al op de bodem

en zette me daartegen af

Nu heb ik de kracht

te weten waar ik sta

beter worden gáát niet vanzelf

her-stellen

is vallen

opstaan

aftasten

proberen

en pas een nieuwe stap zetten

wanneer de vorige

is gedaan

Tot ik sterk genoeg ben

om te voelen

zonder weer kopje onder te gaan

Rock bottom

Onderweg

Zeg niet dat ik moet los laten

Zeg niet

dat ik moet 

los laten


Help liever

de knoop 

te ontwarren

waarin ik

verstrikt zit

Los-laten

Onderweg

Ik had liever geen haar op mijn tanden, of eelt op mijn ziel

Ik heb liever geen

haar op mijn tanden

of

eelt op mijn ziel


Maar mijn krassen

doen zo'n pijn


Mag de wereld

alsjeblieft

een beetje 

zachter zijn?

Krassen

Onderweg

De helft van ons leven

De helft

van ons leven:

zo lang al

zie jij me graag


Je begint nog steeds zinnen

die ik blindelings kan afmaken


Ik zeg nog steeds

wat jij in gedachten hebt


Je zag in mij

wat ik zelf niet eens wist


En toch ben ik zo kapot

dat ik niet sterk genoeg ben

de ketens van mijn verleden

los te wrikken

en mij volledig te geven


Zoveel verraad draag ik mee

dat het kleeft

in mijn neusgaten

dat het leeft

onder mijn huid

dat het knijpt

in mijn ingewanden


Dat wanneer ik even niet oplet

mijn hele zijn

onder duikt

om er aan te ontsnappen

Kapot

Onderweg

Hoe je groeit in barre grond

Hoe je groeit

in barre grond

door je tentakels

uit te strekken

naar alles wat kleur geeft

het gretig op te slorpen

en vervolgens weer uit te stralen

In barre grond

Onderweg

Het schenken van vergiffenis staat niet gelijk aan het ontkrachten van het vergif

Het schenken

van vergiffenis

staat niet gelijk

aan het ontkrachten

van de gifbeker

der herinneringen


Schaduwen op de muur

zijn niet de mijne

maar schimmen uit nachtmerries

waarvan ik dacht

ze ontgroeid te zijn


Vlucht noch confrontatie

kunnen het spookbeeld verjagen

dat mijn nachten belaagt


Ik fluister het verleden in slaap

met sprookjes van straks


Maar het geluid

van vloeken of zuchten

Dwingt mij nog steeds

tot vechten of vluchten


Kan ik ontgiften? 

Ik wil niet gedoemd zijn

het leven door te geven als 

vergiftigd geschenk

Gift

Onderweg

Voor het eerst in mijn leven heb ik geen plan

Voor het eerst

in mijn leven

heb ik geen plan


Ik deed niets anders dan

nadenken

bespeuren

inschatten

informeren

plannen

twijfelen

bijsturen


Dat

ben ik

niet meer


De nieuwe ik

is onderweg


Ze wacht nog even

op het vervellen

van de kinddelen

die nog moeten helen


Wat

Wie

Hoe

Waar

Wanneer?


Dat 

weet ik niet


Voor het eerst

in mijn leven

heb ik geen plan

Geen plan

Onderweg

Voetje voor voetje scharrel ik in de leegte

Voetje

voor

voetje

scharrel ik

in de leegte


Voetje voor voetje

verdwaal ik 

tussen de muren

die ik bouwde

rond mezelf


Voetje voor voetje

schuifel ik

door het doolhof

weg van

dat 

wat mij daar bracht


Voetje voor voetje

vind ik de weg

terug naar mij

Doolhof

Onderweg

Als ik terug kon in de tijd

Als ik terug kon

in de tijd

dan nam ik

haar trauma weg

zodat ze de moeder kon worden

die ze wilde zijn


Als ik terug kon

in de tijd

dan nam ik 

mijn trauma weg

zodat het niet zou doorsijpelen

naar jou


Als ik terug kon

in de tijd

dan kregen we

allemaal

de moeder die we verdienden

Cyclus

Onderweg

Ik blijk plots een stem te hebben

Ik kan mijn ruwste wonden tonen

en zeggen wat er pijn doet


tegen wildvreemden

maar niet


tegen zij die dicht bij mij staan

want dáár

doet het pijn

Therapie

Onderweg

What if trauma was a dragon; every traumatic event a single dragon

What if trauma

was  a dragon


Every traumatic event,

a single beast


Some small,

some larger than life.


All different: sharp, vicious,

hard, demanding,

breathtaking, freezing,

scorching, overwhelming...


Some might be chased away

others keep coming back to bite 


Their fire might forge you 

an armour

but know, that armours weigh you down


You can try slaying them,

but you may end up

injuring the ones you love


Ignoring the screams

in your head

will not stop them

from wreaking havoc


You can hide safely 

in your secret garden,

but that will get you nowhere


Accept that they may carry wisdom

from the lessons learned


So when their scales scrape you

and remind you of your scars

...

be gentle with yourself!


Mastering dragons

takes skills, energy and focus


and it is no small task

to keep them

from sneaking up on you


As you walk your path

with this herd in your wake

keep your eyes

on what really matters!


And who knows:

if you conquer them long enough

they might get worn out

and choose to stay behind

Dragon master

Onderweg

Geluk hangt aan een zeer fijn gespannen draadje

Geluk

hangt aan een zeer fijn

gespannen draadje


Zo vaak brak 

iemand

de illusie

en viel de wereld

op mijn kop


dat ik nu 

alleen dat draadje zie 


fragiel 

wachtend 


op wie 

of wat 

ik niet zie 

wat er mogelijk 

zelfs niet is 


waardoor ik het geluk 

dan toch weer mis

Damocles

Onderweg

Ge zijt hier, ge zijt nu, ge zijt veilig

ge zijt hier

ge zijt nu

ge zijt veilig

stemmen door de muur 

zijn niet altijd boos


boos 

betekent niet altijd 

geweld


boos is een gevoel

boos zijn mág

voelen mág


verdriet hebben 

leidt niet meer 

tot geweld


verdriet is een gevoel

verdrietig zijn mag

voelen mág


bang zijn 

mag

maar het is niet

nodig


ge zijt HIER

ge zijt NU

ge zijt VEILIG

Veilig 2

Onderweg

Ik had de kracht te ontsnappen naar een plaats in mijn hoofd

ik vond een weg

om te ontsnappen

naar een plek in mijn hoofd


een tuin in mijn gedachten

tussen veilige muren

waar de zon scheen

en het stil was


geen harde stemmen

geen boze handen

geen tranen

geen angst


opgeborgen

in mezelf


bij mij 

ben je veilig

Veilig 1

Onderweg

Mijn hoofd als een zolder volgepropt met rommel

mijn hoofd

als een zolder 

volgepropt 

met rommel waarvan je vergeten was 

waarom je dat in  's hemelsnaam bij hield


wanneer je door alles 

heen hebt gezeefd en 

hebt laten gaan

wat je tegen hield


kan je zien 

wat er nog te redden valt 

en of je jezelf 

daar ergens 

terug vindt  

Bovenkamer 1

Onderweg

Ik krijg het niet gezegd, dus schrijf en teken ik

Ik krijg het niet gezegd


dus schrijf

en teken ik


tot al de krassen op mijn ziel

bedekt zijn

Beeldtaal

Onderweg

Het holst van de nacht is een kleverige massa die mijn borstkas

Het holst van de nacht

is een kleverige massa die 

mijn borstkas verstikt 

met golven van angst die mij 

de diepte inzuigen


Fragmenten van ooit 

overspoelen mijn slaap 

met wrakhout 

van vergeten wanhoop


Bewustzijn 

vecht naar de oppervlakte

en sleept mij naar de haven 

van het hier en nu


De drums in mijn hart vertraagd

Zuig ik diepe teugen moed

Weet ik me veilig thuis

The dead of night

Onderweg

Wanneer je opnieuw beland in een tijd van leegte

Wanneer je 

opnieuw 

beland 

in een tijd 

gevuld met leegte

en chaos


Ga dan niet 

meteen 

op de vlucht


Verblijf er even 

en vergezel het kind dat je ooit was

in zijn eenzaamheid


Vraag je af

wat het nodig heeft


Vervul zijn diepste wens

en geef jezelf 

het geschenk 

van gehoord, 

gezien 

en getroost te worden

Past present

Onderweg

Ik heb genoeg peanuts om hen op een dwaalspoor te zetten

Ik heb genoeg

peanuts

om hen op een dwaalspoor te zetten

en weg te leiden

van

waar ik liever niet

over praat


Maar dan zou ik naast hen

ook mezelf

voor aap houden


En dus

haal ik toch maar

de harde noten boven

zodat ik ze niet alleen 

hoef te kraken

Nuts

Onderweg

Tieners dragen topjes

Tieners

Dragen

Topjes


NIET haar schuld


Tieners

Zijn

Graag

Hot


Niet HAAR schuld


"Kijk

Naar

Mij"


Niet haar SCHULD


Hou

Uw

F*cking

Poten

Thuis


UW schuld!!!

Niet haar schuld

Oud

toen ik na jaren van angst en verdriet mezelf toestond om boos te zijn

Het was

toen ik na jaren

van angst en verdriet

mezelf toestond

om boos te zijn

dat ik los kwam

uit de chaos

die mijn kindertijd

had achtergelaten

in mijn hoofd


Dan pas

vond ik de weg

naar het voelen 

van empathie en begrip

voor mijn voorgangers

en kon ik verder

richting herstel

Toelaten

Oud

Over donkere wolken en zilveren randen

Donkere wolken en roze randen,

pijn en verdriet.

Leren en helen,

voelen en vallen,

maar vooral...

telkens weer doorgaan.


De enige weg er vandaan

loopt er dwars doorheen.

Dus zwerf ik langs stoffige wegen,

woorden gevend

aan oude wonden en pijnlijke herinneringen.


En kus mijn beide handen

voor het geluk dat behalve draken,

ook lichtbakens mijn pad hebben gekruist:

mensen die mijn wereld lichter kleurden,

mij liefde en hoop gaven

en van mij een beter mens maakten.

Schrijven over

Oud

Wanneer een regen van tranen je glimlach verkoelt

Wanneer een regen van tranen

je glimlach wegspoelt

en je hart verkoelt


Wanneer de luiken van je ogen

het verdriet insluiten


Laat me dan steen

voor steen

die muur van pijn 

rond je weg kussen


Mag ik je tranen drogen

met een warme glimlach

zodat je de ochtend kan begroeten

als een nieuw begin

Verdriet - Oud

Oud

Een opgeheven hand

Een opgeheven hand

een wanhopig kind

niemand om te helpen


Terwijl er weer een stukje afbrokkelt

van het broze kinderhart

druppelt er bloed uit zijn neus


Het hartje bijeengepakt

zijn neus afgeveegd

werd het kind volwassen

veel te vlug

Kinderhart

Oud

Ik kijk naar je ogen en lees erin

Ik kijk naar je ogen

en lees erin

hoe verdrietig je bent


Ik weet het wel

het is moeilijk

maar vergeet 

het verleden


Ik weet,

ze heeft je pijn gedaan

vergeten

wie je bent


Je bent zo gevoelig

net als ik

dus weet steeds

dat je in mij

een vriend hebt voor altijd



*Dit schreef ik op tienjarige leeftijd

op de twaalfde verjaardag

van mijn grote broer

Grote broer

Oud

Een doffe klap en het gekras van metaal veranderen een jongeling

Een doffe klap

en het gekras van metaal

veranderen een jongeling

in een levenloos lichaam


Terwijl we hem neerlaten

in de koude  aarde

komt hij terecht

in een doolhof

van statistieken


Cijfers

die zwijgen

als vermoord

over het leven

dat hij droomde


Cijfers

die hem verraden

omdat hij

zoveel meer was

dan een tragische ontmoeting

tussen mens

en machine 

Ongeval

Oud

Nog luider zou ik willen schreeuwen dan de luidste schreeuw van een eenzame roofvogel

Nog luider

zou ik willen schreeuwen

dan de luidste schreeuw

van een eenzame roofvogel


Nog stiller blijf ik

dan de stilste ritsel

van het huiverende gras


Enkel een verscheurd hart

noemt Edward Much

een kunstenaar

Schreeuw

Verborgen

Hoe de man

die onnoemelijke dingen

met haar deed

sprak over psychologie

en valse herinneringen

en zo met voorbedachtheid

haar woorden hun kracht ontnam;

zodat ze niet over haar lippen durfden,

in haar hoofd rondjes bleven draaien

en haar jeugd aan scherven maalden!

Tot ze de dag van zijn ontmaskering

over elkaar en haar lippen rolden

en mijn illusie van geluk

aan flarden sneden

Monsterlijk

Verborgen

Terwijl je me knuffelt

Terwijl je me knuffelt

overstroomt

mijn verdriet

 

begraaf ik

mijn hoofd

op je schouder

zodat je mijn tranen

niet ziet


Hoe lang

hou je vol

dat ik vast zit

in mijn hoofd


hoe vaak

kan ik vragen

dat je

vergeeft


dat mijn hart

van je houdt

maar mijn lijf

soms

voor je beeft

Verward

Verborgen

Ruw ontwaken - en weten - dat het maar een droom was

Ruw ontwaken

en weten

dat het

maar een droom was


over de tijd

dat ze een meisje was

en het monster

niet onder 

het bed zat

maar ernaast


over

de aanraking

die vederlicht

maar ongewenst

was


en

dat ze zich niet

uit de armen van Morpheus

kon bevrijden

om ook maar iets

te doen.


Het monster:

dat overdag

opnieuw in de gedaante kroop

van de jongen

waar ze als kind mee speelde

en die

in huis rond liep

alsof er niets gebeurd was


Het voorval

dat

verdween

in haar hoofd

tussen de slaapdronken

(gevoerde?)

watten

Het meisje en het monster

Verborgen

Mijn huid omwikkelt mij

Mijn huid

omwikkelt mij

als een landschap

van trauma


Verken voorzichtig

tot wanneer mijn

triggers

opflakkeren

als wildvuur

en mijn huid brandt

alsof deze handen

niet de jouwe zijn


Voel je

of ik nog hier ben?


Leen mij

je armen

en breng je me

in veiligheid

terug bij jou?

Terug bij jou

Verborgen

Een geliefde afschermen voor de waarheid

Een geliefde afschermen

voor de waarheid

is een zwaarddans

die zich afspeelt

op het snijpunt

tussen niet vragen

en niet vertellen


Achter het onzichtbare schild

van onuitgesproken gedachten

wijken de parallelle wegen

van ratio en gevoel

geen duimbreed

en voegen

weggeslikte tranen zich samen

tot een kolkende rivier

die je

uit elkaar

drijft

Onuitgesproken

Verborgen

Met veel

liefde en geduld,

met gladgeschoren gezicht

voor zachte kussen 

en oneindige knuffels

ontdooit hij mij

en neemt mij mee

over smeltpunt

naar hoogtepunt

 

Al liggen

hardnekkige demonen

soms op de loer

om mij vroegtijdig

en onafwendbaar mee te sleuren

naar ijzingwekkende diepten


Met behoedzame stapjes 

en zonder de diepte in te kijken

gaan we telkens weer op weg:

de tocht

gelijkwaardig 

aan de bestemming

Liefdevol herstel

Verborgen

Als verdrinken 

niet zo'n vreselijke dood was

zou ik er mee kunnen leven

om hier

het water in te wandelen

en

tussen vleugelslag en stilte

een rustplaats te vinden


Keer op keer

sprokkel ik hier

de moed

om terug te keren

naar het leven


Kopje onder

Verborgen

Ik liep op straat in het donker, huilend, kletsnat, alleen

Ik liep 

op straat

in het donker

huilend

kletsnat

alleen


Niet wetend 

hoe lang ik daar al liep 

of 

hoe ik daar kwam


Luttele momenten daarvoor 

stond ik nog in een huis 

bij een boze man 

die ik niet kon stoppen 

een kleuter 

een koude douche te geven 


Daar en dan

trok ik de streep


NIET

MET

MIJN 

KIND

Weggaan

Verborgen

Nog liever verlies ik je

Nog liever

verlies ik je

omdat je verlangt

naar wat

ik niet geven kan


Nog liever

verlies ik je

dan je te tonen

wat ik kwijt raakte


Nog liever

verlies ik je

dan je over te leveren

aan het voelen

van mijn pijn


Maar - nog - liever

verlies - ik - je - niet

Verlies

door het donker

Ik ken de stappen

Ik ken

de stappen


Ik leerde ze

tot ze in mijn hoofd 

woonden


Maar wanneer de gong slaat

duikt het kind weer onder

en vergeet waar thuis was


Als in een raster 

van boobytraps

beweeg ik me

door het leven

en kom keer

op keer

op keer

schokkend

weer

tot stilstand

Throwbacks

door het donker

Er zitten duiveltjes in mijn kast

Het verleden

een steekkaartenkast:

propvolle lades

met alles wat je gevormd heeft

in welke zin dan ook

tot wat je nu bent


Gevoeligheden en tekortkomingen

Kraters en builen

Littekens en open wonden

Instinct en intuïtie

Schade en schande

Succes en tegenslag


Er zitten duiveltjes

in mijn kast

genaamd trigger

en trauma


en elke keer als die

met de laden klapperen

en steekkaarten in het rond smijten;

gillen of

fluisteren de echo's

van het kind dat ik was

in mijn hart en 

in mijn hoofd

Steek

door het donker

Door een huid van schone schijn

Door een huid

van schone schijn

schemert

het gekwetste kind


gehuld

in laagjes bravoure


getooid

met glitter en zonneschijn


weg gekropen

voor verdriet en pijn


verstopt tot ze ook zichzelf

niet meer vindt

Gekwetst

door het donker

Het is gemakkelijk een vreemde te haten

Het is gemakkelijk

Een vreemde te haten


Tot iemand dichtbij

Een vreemde blijkt te zijn


Wanneer

decennia van herinneringen

Donker kleuren


Dan is het vooral gemakkelijk

Jezelf te haten

Omdat je niet zag

Wat een vreemde

Die bekende wel was

Verraad

door het donker

Hoe kan ik me veilig voelen

Hoe kan ik me 

veilig voelen

in dit lichaam

als een huis

waarvan de deur

werd ingetrapt?


Wacht je op mij,

terwijl ik achterop hink

en mijn lichaam

een vesting lijkt

die niet meer

te ontsluiten valt?

Veilig 3

door het donker

Over de lange kronkelende weg naar recht

Over de lange

kronkelende

weg

naar recht

nam ik de pijnlijke waarheid

op sleeptouw

weg van jou


Door het eenzame doolhof

van aanklacht, verdediging

conclusies en argumenten

heen


raakte ik doorweekt, uitgeput

en zo ver weg van jou

dat ik niet wist

of ik ooit de weg terug zou vinden

Recht

door het donker

Mat vernis bovenop wat je voelt

Mat vernis

bovenop wat je voelt

zodat de emotie

je niet overspoelt


Dunne laagjes

verbergen

de echo

die schoonheid donker kleurt


Onder de roerloze oppervlakte

bewegen

verraderlijke onderstromen

richting de hel

Onbewogen

door het donker

Hij gaf me een schouderklopje

Hij gaf me

Een schouderklopje

En verklaarde

Dat een mes in je rug krijgen

Geen pijn doet

Wanneer je

Het mes

Niet ziet


Decennia later

Snapte ik pas

Waar de pijn

Tussen mijn schouderbladen

Vandaan kwam

Mes in je rug

door het donker

Hoe overbrug ik het verschil

Hoe overbrug ik het verschil

tussen volledig verdoofd

en verdrinken in verdriet en pijn


Hoe kan ik in het hier en nu blijven

wanneer het leven grauw is


Hoe verklein ik het spagaat

tussen wat het is

en wat ik wil


Hoe ga je verder

wanneer je wereld draait

als een kompas

zonder Noorden


Hoe laat je los

wanneer alles herleid werd

tot een kluwen

waaruit je niet los raakt?

Los

door het donker

Wat ik me afvraag: hoeveel vrouwen er zouden zijn wiens lichaam

Wat ik me afvraag:

hoeveel vrouwen

er zouden zijn

wiens lichaam

géén stafkaart is

van alle keren

dat mannen

zich haar

toe eigenden

in woorden

of daden

Lijf

door het donker

Het was gemakkelijk een held te zijn in de ogen van het kleine meisje

Het was gemakkelijk 

een held te zijn

in de ogen 

van het kleine meisje


Hij hoefde alleen maar

niet op haar te kloppen

niet tegen haar te brullen

en haar af en toe 

mee te nemen uit de hel


Het kleine meisje

wist later pas 


de man

die telkens weer

-nadat hij nachten lang

ruzie maakte met zijn vrouw-

het huis uitvluchtte

en zijn kinderen dagen lang

bij haar achterliet

in het geweld:

Hij was geen held 

Held 2

door het donker

Mijn buikgevoel dat zei dat hij foute boel was

Mijn buikgevoel

dat zei

dat hij foute boel was


en mijn verstand

dat de vinger wees

naar mijn trauma


waarna ik 

de innerlijke klokkenluider

de mond snoerde


Mijn hart

versplinterde

toen mij ter ore kwam

dat mijn gevoel

gelijk had gehad

Gut feeling

door het donker

Gebeurtenissen verstopt achter een firewall

Gebeurtenissen

Verstopt

Achter een firewall


Je loopt

Nog liever

Door vuur

Dan ze te herinneren


Totdat je

Ongewild

Aan de andere kant

Terecht komt


En er geen 

Weg terug 

Meer is

Firewall

door het donker

I survived

Ik werd


Bedreigd

Geklopt

Geschopt

Geslagen

Geduwd

Gekwetst

Gegooid

Gesleurd

Gekneusd

Gebroken

Genegeerd

Gekleineerd

Geterroriseerd

Getraumatiseerd

Uitgescholden

Onderdrukt

Verwaarloosd

Verwond

Verlaten

Vernederd

Aangevallen

Aangerand

En 

Verraden


Dat alles

tussen 

te veel en ontelbaar


(I survived)


Mijn leven werd ondraaglijk

het kroop onder mijn huid


Mijn spirit hield het voor bekeken

knipte dan het licht maar uit


Komt nog wel es kijken

vanachter het gordijn

kruipt dan terug onder het deken

wil hier eigenlijk niet zijn

Death by 1.000 cuts

door het donker

Herinneringen aan een kindertijd voor altijd vertekend

Herinneringen

aan onschuld

voor altijd vertekend, door één mens 


Vanuit de rollercoaster 

van razernij en verdriet 

moest ik razendsnel schakelen


en zacht de schouders zetten 

onder het helen en herstellen 

van het liefste dat ik lief heb


nog liever rukte ik zelf 

mijn hart uit mijn lijf

als dat de klok zou terugdraaien

 

maar ik kan het beter houden 

om te houden... van wat blijft: 

de liefste(n) die ik lief heb

De klok terug zetten

door het donker

Het is niet alsof ik hier graag zit, denk ik

Het is niet 

alsof ik hier gráág zit

denk ik


En toch lijk ik 

hier 

keer op keer

te belanden


Het is hier donker

en eenzaam


maar ook

Veilig

Ver weg

Verstopt

voor de wereld

en mezelf


Zelfs als ik alles kapot

relativeer

is het nóg moeilijk

om er weer uit te raken


Ik ken de weg

Ik weet

waar het licht is


Maar soms schijnt het te fel

en doet zélfs dat

pijn

Dal