top of page

Gedichten

Onderweg

Aan de buitenkant spiegelen wie ik wil zijn

9de prijs in de Kronkelwedstrijd 2021 van vzw Uilenspiegel.



Aan de buitenkant

spiegelen

wat ik wilde zijn


doortastend

scherp

succesvol

schijnbaar moeiteloos

alle ballen in de lucht


maar ik weet niet meer

wie dat is


want

daar binnenin

die veilige muren

ver weggestopt

voor voelen

in een fort van ratio

dat is niet

wie ik wil zijn

Spiegelen

Onderweg

Ik was een vogeltje; uit het nest gevallen

hij noemde mij

een klein

vogeltje


ik was uit het nest

gevallen

onder de voet

gelopen

met gebroken vleugels

achtergelaten


zelfs toen ik

helemaal

OPBRANDDE

ging ik door


er zit TROOST

in de gedachte

dat

uit je as verrijzen

vereist

dat je voorafgaand

door de VLAMMEN

wordt verteerd

Vuurvogel

Onderweg

De helft van ons leven

De helft

van ons leven:

zo lang al

zie jij me graag


Je begint nog steeds zinnen

die ik blindelings kan afmaken


Ik zeg nog steeds

wat jij in gedachten hebt


Je zag in mij

wat ik zelf niet eens wist


En toch ben ik zo kapot

dat ik niet sterk genoeg ben

de ketens van mijn verleden

los te wrikken

en mij volledig te geven


Zoveel verraad draag ik mee

dat het kleeft

in mijn neusgaten

dat het leeft

onder mijn huid

dat het knijpt

in mijn ingewanden


Dat wanneer ik even niet oplet

mijn hele zijn

onder duikt

om er aan te ontsnappen

Kapot

Onderweg

Ik vergeef jullie, en…

Ik vergeef jullie

en ik eis het recht op om mijn verhaal te vertellen


Ik vergeef jullie

en mag zeggen dat jullie mij beschadigd hebben


Ik vergeef jullie

en ik mag vinden dat jullie mij in de steek gelaten hebben


Ik vergeef jullie

en ik mag bepalen in welke mate ik jullie nog in mijn leven toelaat

Als ik durfde

Onderweg

Tieners dragen topjes

Tieners

Dragen

Topjes


NIET haar schuld


Tieners

Zijn

Graag

Hot


Niet HAAR schuld


"Kijk

Naar

Mij"


Niet haar SCHULD


Hou

Uw

F*cking

Poten

Thuis


UW schuld!!!

Niet haar schuld

Onderweg

Ik moest niet sterk zijn, ik moest net huilen

Ik moest niet sterk zijn:

ik moest net huilen,

al wat jij moest doen
was armen geven
om in te schuilen

Ik moest niet sterk zijn:
jij moest er gewoon zijn,
en moest net sterk
voor zacht verruilen!

Sterk

Onderweg

Voetje voor voetje scharrel ik in de leegte

Voetje

voor

voetje

scharrel ik

in de nacht


Voetje voor voetje

verdwaal ik 

tussen de muren

die ik bouwde

rond mezelf


Voetje voor voetje

schuifel ik

door het doolhof

weg van

dat 

wat mij daar bracht


Voetje voor voetje

vind ik de weg

terug naar zacht

Doolhof

Onderweg

Het was de laatste klap die me kraakte

Het was de laatste klap

die me kraakte


Het warme nest

dat ik gevonden had

werd bewoond

door een roofdier

in schapenvacht

en

bleek een slachtbank

der onschuld


Mijn herstelde zelf

brak

langs oude barsten

in ontelbare stukken


Dag na dag

schraap ik

mijn scherven

bij elkaar

en lijm ze met

hervonden woorden

tot een verhaal

waarlangs ik

de diepte

ontvlucht

Gehavend

Onderweg

I am so used to swallowing my words

I am so used to swallowing my words 

that I choke up every time I try to speak my mind.


I have to force the air in and out of my lungs 

to keep the silence from getting stuck in my throat

Breaking the silence

Onderweg

Het holst van de nacht is een kleverige massa die mijn borstkas

Het holst van de nacht

is een kleverige massa die 

mijn borstkas verstikt 

met golven van angst die mij 

de diepte inzuigen


Fragmenten van ooit 

overspoelen mijn slaap 

met wrakhout 

van vergeten wanhoop


In het warme, zachte  bed

strekt een arm

zich als een reddingsboei

naar mij uit


Bewustzijn 

vecht naar de oppervlakte

en sleept mij naar de haven 

van het hier en nu


Terwijl de drum in mijn hart vertraagt

adem ik diepe teugen troost,

weet ik me veilig thuis

Nachtmerries

Onderweg

Zie je mij?

Zie je mij

en mijn broze huid?


Ben je voorzichtig

als je tegen me spreekt?

Hou je de boze woorden tegen?


Ik zie jou

en je scherpe stekels

en denk

dat je wollige woorden

gebruiken kan

Kwetsbaar

Onderweg

Ik had liever geen haar op mijn tanden, of eelt op mijn ziel

Ik heb liever geen

haar op mijn tanden

of

eelt op mijn ziel


Maar mijn krassen

doen zo'n pijn


Mag de wereld

alsjeblieft

een beetje 

zachter zijn?

Krassen

Onderweg

Een KAN vol barsten

een kan

een kan vol

een kan vol barsten

een kan vol barsten raakt niet gevuld

een kan vol barsten kan niet schenken


tijd heelt

tijd heelt geen BARST

tijd heelt geen barst maar leert dat liefde

de leegte

tussen de scherven

kan vullen

Kan

Onderweg

Zelfs als mijn hoofd wil vergeten

Zelfs als mijn hoofd wil vergeten

herinnert mijn lichaam

zich alles nog scherp...


Wanneer ik tegen mezelf zeg dat het oké is

en mijn zenuwen een ander verhaal vertellen


Wanneer ik weet dat ik hier veilig ben

en de haren in mijn nek toch steigeren


Wanneer ik thuis kom in zijn armen,

en mijn hartslag op de vlucht slaat


Wanneer een deur dicht slaat met de wind 

en ik ineen krimp omdat het klinkt als de echo van gevaar


Wanneer ik val en breek, 

en alles wat ooit heelde opflakkert en mij onderuit haalt


Wanneer ik opsta 

en vergeten littekens mijn dag besmeuren


Wanneer ik een nieuwe dag tegemoet kijk 

en ik mezelf eraan herinner: 

je bent hier, je bent nu, je bent veilig...


...gelooft 

mijn lichaam 

dat

nog 

altijd

niet

Het verleden leeft verder

Onderweg

I was not anry and bitter…

I was not angry and bitter:

I was sad and hurt!


And all those things

that I did not want to be,

piled up inside me until it started

leaking from my pores and

bursting out from between my seams.


As I am slowly feeling

every feeling of the child

that I buried deep inside me,

I am giving me space to cry and heal,

I am unlearning all the harsh lies

that life has taught me

and I am learning what it is like

for the very first time

to really - just - breathe.

I was not…

Onderweg

Ik krijg het niet gezegd, dus schrijf en teken ik

Ik krijg het niet gezegd


dus schrijf

en teken ik


tot al de krassen op mijn ziel

bedekt zijn

Beeldtaal

Onderweg

Stappen of stil staan

Stappen of stil staan

Zwerven en dwalen 

Daarheen of terug

Bomen en schaduw

De zon op je rug


Geuren en klanken

Stilte of een lied

Alles verstoppen

Tot zelfs je verdriet


Morgen is beter

Al denk je van niet

Vertel jouw verhaal

Tot je weer licht ziet


PS:

Alleen gaat het niet!

Tot je weer licht ziet

Onderweg

Ik trok naar de kust op zoek naar een fris hoofd

Ik trok naar de kust

op zoek naar een fris hoofd

en een beetje rust


"Hier mag je struinen"

Ik laat mijn voetsporen en zorgen

achter in de duinen


Ik laat mijn gedachten waaien

zodat ze niet langer

in rondjes draaien


De woelige zee

neemt mijn bewolkte gemoed

met de golfslag mee


Het strand leek er alleen voor mij

Voor de duur van een wandeling

ademde ik weer vrij

Kust-rust

Onderweg

Ik verlaag de lat

Ik reduceer

de to-do tot

niets


behalve

zijn - slapen - ademen

eten - drinken - ademen

blijven - ademen


dat kan ik 

- net -


Meer

moet het

- voorlopig -

niet zijn

To-Do

Onderweg

De aantrekking om af te dalen

De aantrekking

om af te dalen

langs een weggetje

zo steil

dat er geen weg terug is


Zo ver en diep

dat er alleen nog

eenzaamheid is


Waar tijd

gemeten wordt

door de ene voet

voor de andere


Waar niets moet

niets nodig is

behalve

nog

een stap zetten


richting

gifblauwe wateren


waar een schuilplaats wacht

onder een roerloze spiegel

met de tijdloze schoonheid

van vergankelijk bos


Daar zitten

aan de afgrond

met niets

dan de grond

die je botten verkleumt


Het ritme

van de spanning 

die door je hoofd

suist

vertraagt


Diep in

en langzaam uit

vult de rust je longen


Tot je de kracht vindt

de rug te keren

naar de verleiding

van het grote niets


En de weg

te veroveren

omhoog

terug

naar het leven

Solitude

Onderweg

Voor het eerst in mijn leven heb ik geen plan

Voor het eerst

in mijn leven

heb ik geen plan


Ik deed niets anders dan

nadenken

bespeuren

inschatten

informeren

plannen

twijfelen

bijsturen


Dat

ben ik

niet meer


De nieuwe ik

is onderweg


Ze wacht nog even

op het vervellen

van de kinddelen

die nog moeten helen


Wat

Wie

Hoe

Waar

Wanneer?


Dat 

weet ik niet


Voor het eerst

in mijn leven

heb ik geen plan

Geen plan

Onderweg

Als ik terug kon in de tijd

Als ik terug kon

in de tijd

dan nam ik

haar trauma weg

zodat ze de moeder kon worden

die ik nodig had


Als ik terug kon

in de tijd

dan nam ik 

mijn trauma weg

zodat het niet zou doorsijpelen

naar jou


Als ik terug kon

in de tijd

dan kregen we

allemaal

de moeder die we verdienden

Cyclus

Onderweg

Rechtopstaand doorheen mokerslagen, vastbesloten niet neer te gaan

Rechtopstaand

doorheen mokerslagen


vastbesloten

niet NEER te gaan


en tegelijk met elke slag

verder zinken 


tot ik zo diep zat

dat ik niet meer zag


wat onder of boven was

licht of nacht

donker of dag


Monsters

op afstand gehouden

bleken niet verjaagd



Angst

Pijn

Woede

Verdriet


loeren vanuit de schaduw 


en besluipen je

om hun bagage te droppen



Om monsters te verslaan 

moet je ze onder ogen komen


de enige weg er vandaan

loopt er dwars doorheen


dus zwerf ik

langs stoffige wegen 

doorkruis het moeras

langs houten paden


en vind mezelf

tussen water en woud

schaduw en zonlicht

aarde en lucht


in twitter-stille

vogelzang gevulde 

eenzaamheid


voel ik mijn pijn

versla ik mijn angst

huil ik mijn tranen

raas ik mijn woede

en wandel er van weg

Hier heelt mijn pijn

Onderweg

Het schenken van vergiffenis staat niet gelijk aan het ontkrachten van het vergif

Het schenken

van vergiffenis

staat niet gelijk

aan het ontkrachten

van de gifbeker

der herinneringen


Schaduwen op de muur

zijn niet de mijne

maar schimmen uit nachtmerries

waarvan ik dacht

ze ontgroeid te zijn


Vlucht noch confrontatie

kunnen het spookbeeld verjagen

dat mijn nachten belaagt


Ik fluister het verleden in slaap

met sprookjes van straks


Maar het geluid

van vloeken of zuchten

Dwingt mij nog steeds

tot vechten of vluchten


Kan ik ontgiften? 

Ik wil niet gedoemd zijn

het leven door te geven als 

vergiftigd geschenk

Gift

Onderweg

Geluk hangt aan een zeer fijn gespannen draadje

Geluk

hangt aan een zeer fijn

gespannen draadje


Zo vaak brak 

iemand

de illusie

en viel de wereld

op mijn kop


dat ik nu 

alleen dat draadje zie 


fragiel 

wachtend 


op wie 

of wat 

ik niet zie 

wat er mogelijk 

zelfs niet is 


waardoor ik het geluk 

dan toch weer mis

Damocles

Onderweg

Ik had de kracht te ontsnappen naar een plaats in mijn hoofd

ik vond een weg

om te ontsnappen

naar een plek in mijn hoofd


een tuin in mijn gedachten

tussen veilige muren

waar de zon scheen

en het stil was


geen harde stemmen

geen boze handen

geen tranen

geen angst


opgeborgen

in mezelf


bij mij 

ben je veilig

Veilig bij mij

Onderweg

Ge zijt hier, ge zijt nu, ge zijt veilig

ge zijt hier

ge zijt nu

ge zijt veilig

stemmen door de muur 

zijn niet altijd boos


boos 

betekent niet altijd 

geweld


boos is een gevoel

boos zijn mág

voelen mág


verdriet hebben 

leidt niet meer 

tot geweld


verdriet is een gevoel

verdrietig zijn mag

voelen mág


bang zijn 

mag

maar het is niet

nodig


ge zijt HIER

ge zijt NU

ge zijt VEILIG

Hier en nu

Onderweg

Ik ben niet dieper aan het zinken

Ik ben niet

dieper aan het zinken

ik wás al op de bodem

en zette me daartegen af

Nu heb ik de kracht

te weten waar ik sta

beter worden gáát niet vanzelf

her-stellen

is vallen

opstaan

aftasten

proberen

en pas een nieuwe stap zetten

wanneer de vorige

is gedaan

Tot ik sterk genoeg ben

om te voelen

zonder weer kopje onder te gaan

Rock bottom

Onderweg

Ik blijk plots een stem te hebben

Ik kan mijn ruwste wonden tonen

en zeggen wat er pijn doet


tegen wildvreemden

maar niet


tegen zij die dicht bij mij staan

want dáár

doet het pijn

In therapie

Onderweg

Ik heb genoeg peanuts om hen op een dwaalspoor te zetten

Ik heb genoeg

peanuts

om hen op een dwaalspoor te zetten

en weg te leiden

van

waar ik liever niet

over praat


Maar dan zou ik naast hen

ook mezelf

voor aap houden


En dus

haal ik toch maar

de harde noten boven

zodat ik ze niet alleen 

hoef te kraken

Nuts

Onderweg

Leren we zeggen “Ik ben er voor jou”

Iemand die ziek is

wensen we

"Spoedig herstel"


Iemand die rouwt

wensen we

"Veel sterkte"


Tegen iemand

die zich slecht voelt

zeggen we

"Verzorg jezelf"


Kunnen we 

niet

beter dan dat?


Leren we zeggen

"Ik ben er voor jou"?

Sterkte

Onderweg

Wie zou ik zijn?

Wie zou ik zijn

als ik niet dat kind was?

Wie zou ik zijn

als ik niet die klappen kreeg?


Zou mijn glimlach echt zijn

in plaats van gebeiteld

over een grimas van pijn?


Zouden mijn ogen zwijgen,

zouden ze stralen in de nacht?


Zou er verdriet zijn om te verstoppen

of zou ik iemand zijn die écht lacht?


Wie zou ik zijn als mijn wieg niet dáár stond?

Als de ooievaar mij ergens anders bracht?


Wie zou ze zijn 

als ze niet mijn kind was?

Ik maakte zoveel fouten!

Verdien ik dat ze me vergeeft?


Ook wanneer het leven 

je geen klappen geeft,

kan je zeggen

dat je hebt geleefd

Wat als?

Onderweg

Wanneer elke bloemenweide waar je ooit vertoefde

Wanneer elke bloemenweide

waar je ooit verbleef

na verloop van tijd

een mijnenveld bleek


Wanneer elke heldere hemel

vroeg of laat

werd overdonderd

door een mokerslag...


Dan blijf je liever zitten

op de puinhoop van je bestaan

dan nog een voet te zetten

op wat de hemel op aarde lijkt


Toch zoek ik tussen vrees en wanhoop 

in de zwartgeblakerde grond

van het smeulende slagveld

naar de belofte van een nieuw begin

Veldslag

Onderweg

Hij die van alle mensen het langst in mijn leven is

Hij

die van alle mensen

het langst

in mijn leven is


Die dwars

door alle ellende

bij mij

gebleven is


Door alle stormen heen

zonder belofte

op papier


Terwijl mijn gehavende ik

voor alles

op de vlucht slaat


Blijft hij

'gewoon'

hier

Rots

Onderweg

Mijn hoofd als een zolder volgepropt met rommel

mijn hoofd

als een zolder 

volgepropt 

met rommel waarvan je vergeten was 

waarom je dat in  's hemelsnaam bij hield


wanneer je door alles 

heen hebt gezeefd en 

hebt laten gaan

wat je tegen hield


kan je zien 

wat er nog te redden valt 

en of je jezelf 

daar ergens 

terug vindt  

Bovenkamer

Onderweg

Hoe je groeit in barre grond

Hoe je groeit

in barre grond

door je tentakels

uit te strekken

naar alles wat kleur geeft

het gretig op te slorpen

en vervolgens weer uit te stralen

In barre grond

Onderweg

Sommige dagen schuren de littekens op mijn ziel

Sommige dagen

schuren de littekens

op mijn ziel


Sommige dagen

zie ik door de bomen

weer de zon


Sommige dagen

bijten de naden

van half verdoofde pijn


Sommige dagen

vraag ik me af

“Word ik ooit weer heel?”

Beschadigd

Onderweg

Everytime I find myself

Every time

I find

myself

at rock bottom

and wonder

how to

bounce back

from here


I have to

relearn

that I just

must:

stay

down

long

enough


I must

stop

fighting

the darkness:


I must sit in it

live in it

inhale it

drink it

drown in it

burn through it

until I have felt it


Only then

I can rise again

Repetition

Onderweg

On the inside, I am broken

On the inside

I am broken


Time after time

I get smashed

into fragments


Every time

I fall apart

I pick myself up


And some days

I even get to decide

what to make of myself

Fragments

Onderweg

De trein geblokkeerd

Een locomotief op hol

Het rangeerstation overbelast 

Alle zijsporen bezet 

Wissels geblokkeerd

Wagons overbeladen

Rijtuigen ontspoord

Ritten vertraagd

Bestemming onbereikbaar

Het sein op rood

De deuren dicht

Aan de horizon verdwenen


Te laat

Uitgesteld

Afgeschaft


Op het verkeerde perron

huilt zij

Gedachtentreintjes

Onderweg

What if trauma was a dragon

What if trauma

was a dragon?


Every traumatic event

a single beast!


All different: 

sharp, vicious,

breathtaking, freezing,

scorching, ferocious,

blunt, overwhelming...


and each and every one

invisible to you 

and any untrained eye


They drag you away 

to days long forgotten

hidden in folds 

of time and soft cotton


The mother-of-all-dragons

roasts your skin

and brings your scars to light.

Her screams in your head, 

keep on piercing the night.


Your skin turns to armour, 

so dense you can’t fight 


When you chase them away, 

they will come back to bite.


Crawling away, 

you just bring to light

that there really is

-nowhere-

to hide.


Mastering dragons

takes faith, focus and might:

it is no small task, to pretend you're alright...

as you walk your path, with this herd by your side:


Bide your time

to stand your ground

look them in the eye

and call out their crime


May they 

roar and rumble

fall and tumble

shrink and crumble

And finally say goodbye

Mother-of-all-dragons

Onderweg

Standing tall through life’s blows

Standing tall

through a  lifetime of  blows


determined

not to go down


and yet sinking deeper

with every breath


until I got so deep

I couldn’t tell

which was up or down

light or night

fight or flight


Monsters kept at bay

will not be scared away:


Pain

Fear

Anger

Sadness


are lurking from the shadows

to sneak up on you

and deliver their message


Defeating monsters 

means facing them


The only road away from them

runs right through them


So I roam the dusty roads,

travel the swamp

across wooden pathways


and find myself

between water and woods,

shadow and sunlight,

undergrowth and sky


In twitter silent

birdsong filled

solitude


I feel my pain

I fight my fears

I rage my anger

I cry my tears


and leave it all behind

This is where I heal my hurts

Onderweg

Oh meisje toch

Oh meisje toch


Wat voelt dit

diep

zwaar

heftig

echt


Wat je voelt

is niet nu


Wat je voelt

was ooit


Kijk eens om je heen

Zie je waar je bent?

Hoor je waar je bent?


Je bent hier

in het nu


Zie je

dat het veilig is?


Je werd

getriggerd


Wat je voelt

is een herinnering


Wat heb je nodig

om terug te keren

naar wat

Hier

Nu

en

Veilig

is?


Kan je diep in

en rustig

terug uit

ademen?


Je bent

volwassen:

troost je

het kleine bange meisje?


Neem je haar mee

naar het veilige

hier en nu?


Laat je haar

uithuilen?


Toon je haar

dat het 

voorbij is?


Toon je haar

dat ze niet meer

alleen is?


Toon je haar

dat ze niet meer

bang hoeft te zijn?

Getriggerd

Onderweg

Ik draag zorg voor een klein meisje

Ik draag zorg voor een klein meisje

Ze woont ergens diep in mij

Ik was ooit haar

En soms is zij mij


Wanneer ze overstuur is

Dan staan we zij aan zij

Ik leer haar dat we veilig zijn

Op een dag wordt zij weer blij


Er woont ook nog een feeks in mij

Zij vloekt bij alles wat ik doe

En als ik weer wat licht kan zien

Klapt zij de luiken toe


Ze kan het niet geloven

Dat ik soms blij kan zijn

Dan duwt ze mij de diepte in

Ze jaagt me op, ze maakt me klein


Ze kan echt niets verdragen

Ze doet me telkens pijn

Ze blijft me angst aanjagen

Hoe kan ik nu gelukkig zijn?


Het meisje is een overlever

Zij was ik en ik ben zij

Op een dag temmen we de feeks

Ooit is de pijn voorbij


Samen maken we die feeks

In mijn kopje

Klein

Overlever

Onderweg

Het is een route zonder eindpunt

Het is een route
zonder eindpunt
ik ben altijd onderweg


Ik weet waar ik heen wil

maar de weg is lang

en zwalpt 

langs 

afgronden en ravijnen

rivieren en grachten,


herbelevingen

en herinneringen

aan donkere nachten


Jarenlang vermeed ik ze

en

verspeelde mijn krachten


Maar met elke struikelsteen

die ik uit de weg ruim

kom ik dichter

bij verzachten

Herstel

Onderweg

If only I did not have a heart

If only I did not have a heart

so it wouldn't have to ache


But then again

without a heart

to love someone

or be loved


Where would I find

The strength to go on?

Tin Man

Onderweg

Zeg niet dat ik moet los laten

Zeg niet

dat ik moet 

los laten


Help liever

de knoop 

te ontwarren

waarin ik

verstrikt zit

Los-laten

Oud

Je verlaat dit leven

en laat me achter

in stilte


Wat je me nalaat

zijn herinneringen

aan mooie dagen


Als ik mijn ogen sluit

zinderen de geur van je rozen

en de warmte van de zon

nog na


Ik laat jou

mijn liefde


Je neemt ze met je mee

al blijft ze me bij


Ik koester

je geur en je warmte

als een kostbaar geschenk. 


Herinneringen vervagen

maar de zomer

keert weer

Loslaten

Oud

Her smile

floats

through a haze of light


Her diamond blue eyes

make me forget

about this world


Golden curls

surround her face

like a shining halo


I think Peter Paul

would have loved

to paint

this little angel

Baby

Oud

Ze grijpt de lucht

en kijkt verwonderd

naar haar handen


Het tapijt

is een grenzeloze wereld

voor haar alleen


Lachend 

ontdekt ze

stapje voor stapje


Met schitterende sterre-oogjes

maakt ze deze wereld

tot de hare

Dochter (2)

Oud

Kleurige vlinders

dansen

in haar ogen


Lachend ontdekt ze

dat de zon

naast licht

ook warmte geeft


Haar lachje

schatert

tot in mijn hart


Dit moment

wil ik vasthouden,

koesteren

tot het einde

van mijn dromen


Laat de hare

eeuwig

duren

Dochter (1)

Oud

Een opgeheven hand

Een opgeheven hand

een wanhopig kind

niemand om te helpen


Terwijl er weer een stukje afbrokkelt

van het broze kinderhart

druppelt er bloed uit zijn neus


Het hartje bijeengepakt

zijn neus afgeveegd

werd het kind volwassen

veel te vlug

Kinderhart

Oud

Ik kijk naar je ogen en lees erin

Ik kijk naar je ogen

en lees erin

hoe verdrietig je bent


Ik weet het wel

het is moeilijk

maar vergeet 

het verleden


Ik weet,

ze heeft je pijn gedaan

vergeten

wie je bent


Je bent zo gevoelig

net als ik

dus weet steeds

dat je in mij

een vriend hebt voor altijd



*Dit schreef ik op tienjarige leeftijd

op de twaalfde verjaardag

van mijn grote broer

Grote broer

Oud

toen ik na jaren van angst en verdriet mezelf toestond om boos te zijn

Het was

toen ik na jaren

van angst en verdriet

mezelf toestond

om boos te zijn

dat ik los kwam

uit de chaos

die mijn kindertijd

had achtergelaten

in mijn hoofd


Dan pas

vond ik de weg

naar het voelen 

van empathie en begrip

voor mijn voorgangers

en kon ik verder

richting herstel

Toelaten

Oud

What if trauma was a dragon; every traumatic event a single dragon

What if trauma

was  a dragon


Every traumatic event,

a single beast


Some small,

some larger than life.


All different: sharp, vicious,

hard, demanding,

breathtaking, freezing,

scorching, overwhelming...


Some might be chased away

others keep coming back to bite 


Their fire might forge you 

an armour

but know, that armours weigh you down


You can try slaying them,

but you may end up

injuring the ones you love


Ignoring the screams

in your head

will not stop them

from wreaking havoc


You can hide safely 

in your secret garden,

but that will get you nowhere


Accept that they may carry wisdom

from the lessons learned


So when their scales scrape you

and remind you of your scars

...

be gentle with yourself!


Mastering dragons

takes skills, energy and focus


and it is no small task

to keep them

from sneaking up on you


As you walk your path

with this herd in your wake

keep your eyes

on what really matters!


And who knows:

if you conquer them long enough

they might get worn out

and choose to stay behind

Dragon master

Oud

Wanneer een regen van tranen je glimlach verkoelt

Wanneer een regen van tranen

je glimlach wegspoelt

en je hart verkoelt


Wanneer de luiken van je ogen

het verdriet insluiten


Laat me dan steen

voor steen

die muur van pijn 

rond je weg kussen


Mag ik je tranen drogen

met een warme glimlach

zodat je de ochtend kan begroeten

als een nieuw begin

Verdriet - Oud

Oud

Een doffe klap en het gekras van metaal veranderen een jongeling

Een doffe klap

en het gekras van metaal

veranderen een jongeling

in een levenloos lichaam


Terwijl we hem neerlaten

in de koude  aarde

komt hij terecht

in een doolhof

van statistieken


Cijfers

die zwijgen

als vermoord

over het leven

dat hij droomde


Cijfers

die hem verraden

omdat hij

zoveel meer was

dan een tragische ontmoeting

tussen mens

en machine 

Ongeval

Oud

Nog luider zou ik willen schreeuwen dan de luidste schreeuw van een eenzame roofvogel

Nog luider

zou ik willen schreeuwen

dan de luidste schreeuw

van een eenzame roofvogel


Nog stiller blijf ik

dan de stilste ritsel

van het huiverende gras


Enkel een verscheurd hart

noemt Edward Much

een kunstenaar

Schreeuw

Oud

Over donkere wolken en zilveren randen

Donkere wolken en roze randen,

pijn en verdriet.

Leren en helen,

voelen en vallen,

maar vooral...

telkens weer doorgaan.


De enige weg er vandaan

loopt er dwars doorheen.

Dus zwerf ik langs stoffige wegen,

woorden gevend

aan oude wonden en pijnlijke herinneringen.


En kus mijn beide handen

voor het geluk dat behalve draken,

ook lichtbakens mijn pad hebben gekruist:

mensen die mijn wereld lichter kleurden,

mij liefde en hoop gaven

en van mij een beter mens maakten.

Schrijven over

Oud

What if trauma was a dragon

What if trauma

was a dragon


Every traumatic event

a single beast


All different: 

sharp, vicious,

breathtaking, freezing,

scorching, ferocious,

blunt, overwhelming...


and each and every one

invisible to you 

and any untrained eye


They drag you away 

to days long forgotten

hidden in folds 

of time and soft cotton


Their scales scrape your skin 

and bring your scars to light

The screams in your head, 

keep on piercing the night

Their fires forge an armour, 

so dense you can’t fight 

You chase them away, 

and they come back to bite


Crawling away, you just bring to light

that there really is

-nowhere-

to hide


Mastering dragons

takes faith, focus and might:

it is no small task, to pretend you're alright...

as you walk your path, with this herd by your side:


Bide your time

To stand your ground

Look them in the eye

And call out their crime


May they 

roar and rumble

fall and tumble

shrink and crumble

And finally say goodbye

Dragon eye

Verborgen

Nog liever verlies ik je

Nog liever

verlies ik je

omdat je verlangt

naar wat

ik niet geven kan


Nog liever

verlies ik je

dan je te tonen

wat ik kwijt raakte


Nog liever

verlies ik je

dan je over te leveren

aan het voelen

van mijn pijn


Maar - nog - liever

verlies - ik - je - niet

Verlies

Verborgen

Ik liep op straat in het donker, huilend, kletsnat, alleen

Ik liep 

op straat

in het donker

huilend

kletsnat

alleen


Niet wetend 

hoe lang ik daar al liep 

of 

hoe ik daar kwam


Luttele momenten daarvoor 

stond ik nog in een huis 

bij een boze man 

die ik niet kon stoppen 

een kleuter 

een koude douche te geven 


Daar en dan

trok ik de streep


NIET

MET

MIJN 

KIND

Weggaan

Verborgen

Een geliefde afschermen voor de waarheid

Een geliefde afschermen

voor de waarheid

is een zwaarddans

die zich afspeelt

op het snijpunt

tussen niet vragen

en niet vertellen


Achter het onzichtbare schild

van onuitgesproken gedachten

wijken de parallelle wegen

van ratio en gevoel

geen duimbreed

en voegen

weggeslikte tranen zich samen

tot een kolkende rivier

die je

uit elkaar

drijft

Onuitgesproken

Verborgen

Ruw ontwaken - en weten - dat het maar een droom was

Ruw ontwaken

en weten

dat het

maar een droom was


over de tijd

dat ze een meisje was

en het monster

niet onder 

het bed zat

maar ernaast


over

de aanraking

die vederlicht

maar ongewenst

was


en

dat ze zich niet

uit de armen van Morpheus

kon bevrijden

om ook maar iets

te doen.


Het monster:

dat overdag

opnieuw in de gedaante kroop

van de jongen

waar ze als kind mee speelde

en die

in huis rond liep

alsof er niets gebeurd was


Het voorval

dat

verdween

in haar hoofd

tussen de slaapdronken

(gevoerde?)

watten

Het meisje en het monster

Verborgen

Hoe de man

die onnoemelijke dingen

met haar deed

sprak over psychologie

en valse herinneringen

en zo met voorbedachtheid

haar woorden hun kracht ontnam;


zodat ze niet over haar lippen durfden,

in haar hoofd rondjes bleven draaien

en haar jeugd aan scherven maalden!


Tot ze de dag van zijn ontmaskering

over elkaar en haar lippen rolden

en mijn illusie van geluk

aan flarden sneden

Monsterlijk

Verborgen

Als verdrinken 

niet zo'n vreselijke dood was

zou ik er mee kunnen leven

om hier

het water in te wandelen

en

tussen vleugelslag en stilte

een rustplaats te vinden


Keer op keer

sprokkel ik hier

de moed

om terug te keren

naar het leven


Kopje onder

Verborgen

Terwijl je me knuffelt

Terwijl je me knuffelt

overstroomt

mijn verdriet

 

begraaf ik

mijn hoofd

op je schouder

zodat je mijn tranen

niet ziet


Hoe lang

hou je vol

dat ik vast zit

in mijn hoofd


hoe vaak

kan ik vragen

dat je

vergeeft


dat mijn hart

van je houdt

maar mijn lijf

soms

voor je beeft

Verward

Verborgen

Mijn huid omwikkelt mij

Mijn huid

omwikkelt mij

als een landschap

van trauma


Verken voorzichtig

tot wanneer mijn

triggers

opflakkeren

als wildvuur

en mijn huid brandt

alsof deze handen

niet de jouwe zijn


Voel je

of ik nog hier ben?


Leen mij

je armen

en breng me

in veiligheid

terug bij jou...

Terug bij jou

Verborgen

Met veel

liefde en geduld,

met gladgeschoren gezicht

voor zachte kussen 

en oneindige knuffels

ontdooit hij mij

en neemt mij mee

over smeltpunt

naar hoogtepunt

 

Al liggen

hardnekkige demonen

soms op de loer

om mij vroegtijdig

en onafwendbaar mee te sleuren

naar ijzingwekkende diepten


Met behoedzame stapjes 

en zonder de diepte in te kijken

gaan we telkens weer op weg:

de tocht

gelijkwaardig 

aan de bestemming

Liefdevol herstel

bottom of page